Pasaran minyak kini hampir tidak lagi bereaksi terhadap retorik geopolitik Presiden AS Donald Trump; sebaliknya, pedagang memantau pergerakan kapal tangki sebenar dan kadar sewaan kargo yang mencatat rekod tinggi, lapor Bloomberg.

Campur tangan lisan dari Washington kebanyakannya telah kehilangan kesannya. Walaupun ancaman Rumah Putih pada April untuk menghukum Iran sehingga “kembali ke Zaman Batu” menaikkan harga Brent kira‑kira 7%, kenyataan setanding pada Oktober diabaikan kerana pelabur yang letih dengan “rolet geopolitik” kini bergantung kepada data bekalan fizikal masa nyata.

Isu sebenar ialah logistik, bukan politik. Data daripada Clarkson menunjukkan kadar sewaan VLCC untuk laluan Teluk-ke-China melonjak daripada AS$65,000 kepada kira‑kira AS$1.6 juta sehari, meningkatkan kos penghantaran setiap tong minyak dari rantau tersebut daripada AS$2 kepada AS$33. Keadaan ini menghasilkan anomali harga yang ketara: Dated Brent fizikal diniagakan sekitar AS$135.74 sesendal manakala niaga hadapan kertas menghampiri AS$100.

Di tengah latar itu, pelabur tradisional dengan pantas mengurangkan pegangan mereka. Open interest bagi niaga hadapan Brent turun kepada paras terendah sejak Mac 2025, dan kawalan pasaran beralih kepada algoritma perdagangan CTA, yang cenderung memperkuat turun‑naik teknikal.

Walaupun terdapat sekatan Jabatan Perbendaharaan AS ke atas 17 kapal yang dikaitkan dengan armada bayangan Iran, aliran fizikal melalui Selat Hormuz telah pulih kepada kira‑kira 14.2 juta tong sehari — iaitu hampir 80% daripada jumlah pra‑konflik. Secara keseluruhan, kekurangan minyak mentah global telah meruncing: Energy Aspects menganggarkan jurang bekalan susut daripada 4 juta tong sehari pada Mei kepada kira‑kira 1.6 juta tong sehari.